بی نامش آغاز نکنم

طبرى از قول عبد اللّه بن ساعده می نويسد: «عثمان بعد از كشته شدن دو شب بر جاى ماند و نمی توانستند دفنش كنند. آنگاه چهار نفر جنازه اش را حمل كردند: حكيم بن حزام، جبير بن مطعم، نيار بن مكرم، و ابو جهم ابن حذيفه. وقتى جنازه را زمين گذاشتند تا بر او نماز (ميت) بگزارند چند تن از اصحاب پيامبر (ص) آمده آنان را از نمازگزاردن بر او منع نمودند. از جمله اسلم بن اوس بن بجره ساعدى و ابو حيه مازنى با عده اى، و آنها را از دفن او در بقيع منع كردند در اينوقت ابو جهم گفت: او را دفن كنيد، خدا و فرشتگانش بر او نماز خوانده و درود فرستاده اند. آنان گفتند: نه بخدا قسم به هيچوجه نمی گذاريم در گورستان مسلمانان دفن شود. ناگزير او را در «حش كوكب» دفن كردند. هنگامى كه بنى اميه به سلطنت رسيدند آن بستان را ضميمه بقيع كردند، و امروزه گورستان بنى اميه است.»
قال محمد وحدثني عبد الله بن يزيد الهذلي عن عبد الله ابن ساعدة قال لبث عثمان بعد ما قتل ليلتين لا يستطيعون دفنه ثم حمله أربعة حكيم ابن حزام وجبير بن مطعم ونيار بن مكرم وأبو جهم بن حذيفة فلما وضع ليصلى عليه جاء نفر من الأنصار يمنعونهم الصلاة عليه فيهم أسلم بن أوس بن بجرة الساعدي وأبو حية المازني في عدة ومنعوهم أن يدفن بالبقيع فقال أبو جهم ادفنوه فقد صلى الله عليه وملائكته فقالوا لا والله لا يدفن في مقابر المسلمين أبدا فدفنوه في حش كوكب فلما ملكت بنو أمية أدخلوا ذلك الحش في البقيع فهو اليوم مقبرة بني أمية .
تاريخ الطبري، الطبري، ج 3 ص 439 و 440

طبرى از زبان ابو بشير عابدى می نويسد: «عثمان- رضى اللّه عنه- سه روز افتاده بود و دفنش نكردند. آنگاه حكيم بن حزام قرشى و بعد از وى يكى از قبيله بنى اسد بن عبد العزى و بعد از آندو جبير بن مطعم درباره دفن عثمان با على (ع) صحبت كردند و از او تقاضا نمودند به خانواده عثمان اجازه دهد او را دفن كنند على (ع) به آنها اجازه داد. چون خبر به گوش مردم رسيد عده اى در راه با سنگ به كمين نشستند. تنى چند از خانواده اش نعش را بر داشتند و می خواستند به طرف باغى در مدينه كه «حش كوكب» خوانده می شود و يهوديان مرده هاشان را در آن دفن می كردند ببرند.
وقتى نعش را حمل می كردند تابوتش را سنگباران كردند و خواستند آنرا واژگون سازند. خبر به على (ع) رسيد. پيغام داد كه دست از آن بدارند. دست از آن بداشتند. پس جنازه را در «حش كوكب» دفن كردند. هنگامى كه معاوية بن ابى سفيان بر مردم چيره گشت دستور داد آن باغ را ويران ساختند تا آن قطعه زمين به «بقيع» (گورستان معروف مدينه) متصل شد، و دستور داد مردم مردگان خويش را در اطراف گور عثمان دفن كنند تا بتدريج آن گور به آرامگاه هاى مسلمانان متصل و ملحق گشت.»
حدثني جعفر بن عبد الله المحمدي قال حدثنا عمرو بن حماد وعلي بن حسين قالا حدثنا حسين بن عيسى عن أبيه عن أبي ميمونة عن أبي بشير العابدي قال نبذ عثمان رضي الله عنه ثلاثة أيام لا يدفن ثم إن حكيم بن حزام القرشي ثم أحد بني أسد بن عبد العزى وجبير بن مطعم بن عدي بن نوفل بن عبد مناف كلما عليا في دفنه وطلبا إليه أن يأذن لأهله في ذلك ففعل وأذن لهم علي فلما سمع بذلك قعدوا له في الطريق بالحجارة وخرج به ناس يسير من أهله وهم يريدون به حائطا بالمدينة يقال له حش كوكب كانت اليهود تدفن فيه موتاهم فلما خرج على الناس رجموا سريره وهموا بطرحه فبلغ ذلك عليا فأرسل إليهم يعزم عليهم ليكفن عنه ففعلوا فانطلق حتى دفن رضي الله عنه في حش كوكب فلما ظهر معاوية بن أبي سفيان على الناس أمر بهدم ذلك الحائط حتى أفضى به إلى البقيع فأمر الناس أن يدفنوا موتاهم حول قبره حتى اتصل ذلك بمقابر المسلمين .
تاريخ الطبري، الطبري، ج 3 ص 438

آقای هاشمی در یک استدلال احمقانه و جاهلانه با استفاده از احادیث اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام)، دفن شیخین کنار رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) را دلیل بر پاکی طینت آن ها دانست.

حال از اهل سنت می پرسیم:

وضعیت عثمان چگونه است، در حالی که دور از قبور مسلمین و در کنار اجساد یهودیان دفن گردید؟! آیا او از طینت یهودیان بود؟!!!
آیا با مادرتان عائشه متفقید که راجع به عثمان می گفت: نعثل، این پیرمرد یهودی را بکشید!

ومنه حديث عائشة " اقتلوا نعثلا ، قتل الله نعثلا " تعنى عثمان . وهذا كان منها لما غاضبته وذهبت إلى مكة .
النهاية في غريب الحديث، ابن الأثير، ج 5 ص 80
تاريخ الطبري، الطبري، ج 3 ص 477
الكامل في التاريخ، ابن الأثير، ج 3 ص 206